Są takie dni, które na zawsze zapisują się w sercu. Dni, które niosą ze sobą radość, dumę, wdzięczność, ale też wzruszenie tak wielkie, że trudno ubrać je w słowa. Takim dniem dla całej społeczności Szkoły Podstawowej im. Leona Wyczółkowskiego w Kiełpinie był 26 czerwca 2026 roku — dzień ostatniego zakończenia roku szkolnego i pożegnania szkoły.
Pierwszą częścią tego wyjątkowego dnia było pożegnanie dzieci z punktu i oddziału przedszkolnego. Najmłodsi uczniowie naszej szkoły, pełni dziecięcej radości i niewinnego uroku, zakończyli swój przedszkolny etap. Były występy, uśmiechy, podziękowania, ciepłe słowa i chwile, które na długo pozostaną w pamięci rodziców, nauczycieli i wszystkich obecnych. To właśnie najmłodsi jako pierwsi tego dnia przypomnieli nam, czym przez lata była szkoła w Kiełpinie — miejscem pierwszych kroków, pierwszych przyjaźni, pierwszych sukcesów i bezpiecznego dorastania.
Następnie społeczność szkolna uczestniczyła we Mszy Świętej sprawowanej przez wikariusza Parafii pw. św. Jakuba Apostoła w Tucholi, ks. Sebastiana Woźniaka. Był to niezwykle podniosły, piękny i głęboko poruszający moment. Wspólna modlitwa zgromadziła uczniów, rodziców, nauczycieli, pracowników, absolwentów, emerytów oraz przyjaciół szkoły. Podczas Mszy Świętej ksiądz celebrans wygłosił bardzo piękne kazanie — pełne mądrości, ciepła, duchowej głębi i zrozumienia dla chwili, którą przeżywała cała szkolna wspólnota. Jego słowa poruszyły serca obecnych i pomogły spojrzeć na pożegnanie szkoły przez pryzmat wdzięczności za dobro, które przez lata dokonywało się w tym miejscu.
Po Mszy Świętej odbyła się ostatnia uroczystość zakończenia roku szkolnego Szkoły Podstawowej im. Leona Wyczółkowskiego w Kiełpinie. Tego dnia nie żegnaliśmy tylko budynku. Żegnaliśmy miejsce, które przez dziesięciolecia było częścią życia kolejnych pokoleń mieszkańców Kiełpina i okolicznych miejscowości. Miejsce pierwszych liter, szkolnych przyjaźni, dziecięcego śmiechu, występów, sukcesów, codziennych rozmów, troski nauczycieli i cichej pracy wielu ludzi. Miejsce, które dla jednych było szkołą dzieciństwa, dla innych miejscem pracy, a dla wielu — drugim domem.
Podczas uroczystości wręczono świadectwa, nagrody, wyróżnienia i stypendia. Szczególne miejsce zajęli absolwenci klasy VIII — ostatni rocznik kończący naukę w naszej szkole. Złożyli ślubowanie, odebrali świadectwa i symbolicznie zamknęli ważny etap szkolnej historii. Wychodząc z murów szkoły, zabrali ze sobą nie tylko dokument ukończenia nauki, ale także wspomnienia, wartości, przyjaźnie i cząstkę miejsca, które przez lata ich kształtowało.
Uhonorowano również uczniów klas I-VII, którzy swoją pracą, wytrwałością i postawą zasłużyli na wyróżnienie. Na szczególne gratulacje zasłużyło dwoje uczniów. Tytuł Ucznia Roku 2025/2026 otrzymał Oliwier Leszczyński, natomiast tytuł Absolwenta Roku 2025/2026 — Jakub Szczukowski. Były to chwile dumy dla uczniów, rodziców, nauczycieli i całej szkolnej społeczności.
Nie zabrakło słów wdzięczności skierowanych do rodziców, którzy przez lata wspierali szkołę, byli obecni podczas uroczystości, wyjazdów, spotkań, festynów i codziennych szkolnych spraw. Szczególne podziękowania popłynęły do Rady Rodziców, która z ogromnym sercem, odwagą i determinacją walczyła o dalsze istnienie szkoły. Ich postawa pozostanie pięknym świadectwem tego, jak ważna była ta placówka dla dzieci, rodzin i całej lokalnej społeczności.
Druga część uroczystości miała wyjątkowo podniosły i symboliczny charakter. Była poświęcona historii szkoły, wdzięczności i pożegnaniu miejsca, które przez lata było sercem Kiełpina. Wspomniano dzieje szkolnictwa w naszej miejscowości, kolejne pokolenia uczniów, nauczycieli, pracowników, dyrektorów, rodziców i przyjaciół szkoły. Z szacunkiem przywołano także pamięć tych, których nie ma już wśród nas, a którzy pozostawili tutaj swój ślad, dobro i część własnego życia.
Z ogromną wdzięcznością uhonorowano byłych dyrektorów, emerytowanych pracowników oraz obecnych nauczycieli i pracowników szkoły. Dziękowano im za lekcje, rozmowy, troskę, cierpliwość, opiekę, wychowanie, porządek, bezpieczeństwo i tysiące drobnych gestów, które przez lata budowały atmosferę tego miejsca.
Szczególnie wzruszającym momentem było pożegnanie Pani Hanny Wenty i Pana Wiesława Maluchnika. Pani Hanna przez lata prowadziła najmłodszych uczniów przez pierwsze szkolne kroki, świat liter, zeszytów, występów i dziecięcych wzruszeń. Pan Wiesław przez wiele lat uczył, wychowywał, motywował, wspierał i był obecny w szkolnych wydarzeniach. Ich odejście zbiegło się z końcem działalności szkoły, dlatego ten moment miał szczególnie osobisty i symboliczny wymiar.
Słowa wdzięczności skierowano także do Przyjaciół Szkoły — osób, instytucji i organizacji, które przez lata były blisko nas. Dziękowaliśmy tym, którzy wspierali szkołę duchowo, organizacyjnie, wychowawczo, lokalnie i społecznie. Dzięki nim Szkoła Podstawowa im. Leona Wyczółkowskiego w Kiełpinie była nie tylko placówką oświatową, lecz prawdziwą częścią wspólnoty.
Wyjątkowym dopełnieniem uroczystości były wystąpienia zaproszonych gości. Głos zabrał pan Krzysztof Baran, sołtys sołectwa Kiełpin, który w imieniu lokalnej społeczności podziękował za lata współpracy, troski i wspólnych działań wokół szkoły. W swoich słowach przypomniał, że szkoła była nie tylko miejscem nauki, ale także sercem naszej miejscowości — przestrzenią spotkań, wspomnień i wielu ważnych chwil w życiu dzieci oraz rodzin.
Wzruszające słowa skierowała do zgromadzonych również pani Barbara Drewczyńska, występując jako długoletnia była dyrektor szkoły oraz w imieniu radnych, którzy z wielkim zaangażowaniem walczyli o szkołę i wspierali jej społeczność w najtrudniejszych momentach. Jej wystąpienie było wyrazem szacunku dla wszystkich, którzy przez lata tworzyli to miejsce, oraz przypomnieniem, że prawdziwa wartość szkoły nie mieści się w liczbach, statystykach ani dokumentach, lecz w ludziach, których ukształtowała.
Głos zabrała także pani Ewa Szczukowska, była dyrektor szkoły. Przypomniały, że dla wielu osób Szkoła Podstawowa im. Leona Wyczółkowskiego w Kiełpinie była nie tylko miejscem pracy, ale także ważnym rozdziałem życia, którego nie da się zamknąć wraz z ostatnim dzwonkiem.
Do społeczności szkolnej zwrócił się również przedstawiciel Nadleśnictwa Woziwoda, dziękując za wieloletnią współpracę, wspólne działania edukacyjne oraz budowanie wrażliwości przyrodniczej wśród dzieci. Były to słowa pełne życzliwości i uznania dla nauczycieli oraz wszystkich osób, które przez lata otwierały uczniów na piękno przyrody, szacunek do lasu i odpowiedzialność za otaczający świat.
Poruszającym momentem uroczystości był symboliczny ostatni dzwonek. Jego dźwięk wybrzmiał inaczej niż zwykle. Nie zapraszał już na lekcję. Nie oznaczał przerwy. Stał się znakiem pożegnania. Zamknął długi rozdział historii Kiełpina, pisany przez dzieci, rodziców, nauczycieli, pracowników, absolwentów i wszystkich ludzi dobrej woli związanych ze szkołą.
Trudno było powstrzymać wzruszenie, bo w tym jednym dźwięku zabrzmiały wszystkie lata: poranne powitania, szkolne akademie, rozmowy na korytarzu, klasowe zdjęcia, wycieczki, festyny, konkursy, występy, sukcesy, codzienny trud i zwykłe dni, które dziś okazały się najcenniejszymi wspomnieniami.
Szkoła Podstawowa im. Leona Wyczółkowskiego w Kiełpinie była mała tylko na mapie. W sercach tych, którzy ją tworzyli, zawsze była wielka. Dawała dzieciom wiedzę, bezpieczeństwo, odwagę, wartości i skrzydła. Uczyła nie tylko czytać, pisać i liczyć, ale także być dobrym człowiekiem, szanować innych, wierzyć w siebie i pamiętać, skąd się pochodzi.
Dziś, choć kończy swoją działalność, nie znika z naszej pamięci. Zostaje w kronikach, fotografiach, świadectwach i pamiątkach. Zostaje w historiach opowiadanych w domach. Zostaje w absolwentach, którzy pójdą dalej w świat. Zostaje w nauczycielach i pracownikach, którzy oddali jej cząstkę swojego życia. Zostaje w sercach rodziców, uczniów, mieszkańców i wszystkich przyjaciół szkoły.
Dziękujemy wszystkim, którzy przez lata tworzyli historię tej szkoły. Dziękujemy uczniom, rodzicom, nauczycielom, pracownikom, dyrektorom, emerytom, absolwentom, przyjaciołom i całej społeczności Kiełpina i okolic. Dziękujemy za każdy dzień, za każde dobre słowo, za każdą lekcję, każdy uśmiech, każdą pomocną dłoń i każde wspomnienie.
Szkoło Podstawowa im. Leona Wyczółkowskiego w Kiełpinie — dziękujemy za wspólne lata.
Za dobro, które tutaj się wydarzyło.
Za ludzi, których połączyłaś.
Za dzieci, którym dałaś skrzydła.
Za historię, której nikt nam nie odbierze.
Będziemy pamiętać.
Z wdzięcznością, wzruszeniem i szacunkiem.